Niemand ziet hem, maar jij weet dat de shampoo bijna op is, wie er binnenkort jarig is, wat er vanavond uit de vriezer moet, wanneer de tandartsafspraak staat en dat iemand eigenlijk nieuwe sokken nodig heeft.
Je moet die collega nog terugmailen. De planten kunnen wel water gebruiken. Er ligt ergens een rekening die nog betaald moet worden. Je wilde ook nog even vragen hoe die afspraak was gegaan.
En terwijl je ondertussen probeert die loszittende toiletbril eindelijk eens vast te schroeven, schiet je te binnen dat je nog geen cadeau hebt gekocht voor zaterdag.
Welkom bij de onzichtbare lijst in je hoofd.
Zo’n lijst hebben we letterlijk allemaal.
Want dit gaat niet alleen over hoeveel je dóét.
Het gaat ook over hoeveel je hoofd ondertussen probeert te onthouden, vooruit te denken, te regelen en op het juiste moment weer naar boven te halen.
Die knop zet je niet zomaar uit.
Sterker nog: meestal merk je nauwelijks dat hij aanstaat.
Tot de lijst voller wordt.
En voller.
En voller.
Eerst is het gewoon een lijst
Je denkt: o ja, melk meenemen.
En daarna ga je weer verder.
Maar soms blijft er steeds iets bijkomen. Werk, huishouden, afspraken, familie, administratie, boodschappen, dingen die gerepareerd moeten worden, berichten waarop je nog wilt reageren.
En het bijzondere is: je hoeft al die dingen niet eens op dat moment te dóén om er toch mee bezig te zijn.
Je moet ze onthouden.
Een taak kost misschien tien minuten. Maar eraan denken dat die taak nog moet gebeuren, kan dagenlang ergens op de achtergrond blijven meedraaien.
Ik ben daar zelf overigens geen uitzondering op. Ik plan regelmatig alsof mijn dag 48 uur heeft en ben vervolgens oprecht verbaasd dat de helft niet afkomt.
Van vol naar té vol
Op een gegeven moment staan er zoveel dingen open in je hoofd dat je brein ze niet meer kan rangschikken, je loopt over.
Je sprint naar boven en weet halverwege niet meer waarom. Iemand stelt je een doodnormale vraag en je voelt irritatie opkomen. Je kijkt naar een klein klusje dat normaal geen probleem is en denkt: ook dat nog!
Niet omdat dat ene ding zo zwaar is.
Maar omdat het inmiddels to-do nummer 321 is.
Het is het moment waarop alles tegelijk belangrijk begint te voelen.
Je hoeft niet alles in je hoofd te bewaren
Een van de simpelste dingen die kan helpen, is bijna gênant eenvoudig:
schrijf het op.
Niet om perfect te plannen, maar om tegen je hoofd te zeggen:
Dit hoef jij niet meer te onthouden. Het staat ergens.
Een notitieboek, je telefoon, je agenda, een simpele takenlijst. Het maakt eigenlijk niet zoveel uit. Als jij maar weet dat je het terug kunt vinden.
Daarmee verdwijnt de lijst natuurlijk niet.
Maar hij hoeft niet meer voortdurend op de voorgrond te staan.
En dan komt het lastigste: kiezen
Want als alles op je lijst staat, blijft er nog één vraag over:
Wat is vandaag echt belangrijk en wat kan wachten?
Dat antwoord is niet iedere dag hetzelfde.
Soms heeft het werk voorrang. Soms is er thuis iets wat niet langer kan blijven liggen. Soms heeft iemand anders je aandacht nodig.
En soms ben jij degene die niet nóg een dag onderaan de lijst hoort te staan.
Kiezen voor het één betekent automatisch dat iets anders moet wachten.
Dat is geen falen.
Dat ís kiezen.
Van To Do naar To Drie…
Een eenvoudige manier die ik zelf prettig vind, is om elke dag drie dingen te kiezen die vandaag echt aandacht verdienen. En die doe ik eerst. Is er daarna nog tijd en ruimte, dan pak ik iets anders van de lijst.
Misschien is één daarvan iets wat je wilt afronden. Eén iets praktisch. En één iets voor jezelf.
Want dat laatste vergeten we opvallend makkelijk.
Terwijl je zelf óók op die lijst thuishoort.
Niet pas als al het andere af is.
Want laten we eerlijk zijn:
dat moment komt nooit.
De lijst is nooit leeg.
Dus als je hoofd vandaag weer met twintig tabbladen tegelijk openstaat, vraag jezelf dan niet alleen af:
Wat moet er allemaal nog?
Vraag liever:
Wat of wie heeft vandaag echt mijn aandacht nodig?
En ook:
Wat heb ik vandaag even nodig?
Misschien is dat een halfuur sporten. Even rustig die nieuwe make-uproutine uitproberen. Eindelijk je winterkleding in de kast hangen. Of gewoon even tijd voor jezelf.
Wat jij nodig hebt, hoeft niet altijd rust te zijn. Soms geeft juist bewegen, iets afronden of iets leuks doen je weer ruimte.
Maar mag ik dan maar drie dingen per dag doen?
Nee, natuurlijk niet.
Het idee is simpel: de drie belangrijkste dingen doe je eerst. Daar maak je bewust ruimte voor en die plan je in. Als die gedaan zijn, heb je in ieder geval voortgang gemaakt op wat die dag voor jou écht belangrijk was en hopelijk ben je jezelf daarbij niet vergeten.
Daarna mag je nog zoveel van je lijst doen als je wilt.
Zolang je op een gegeven moment ook stopt.
En lukt het een dag niet om alle drie te doen? Ook prima. Zo gaat het leven nu eenmaal. Grote kans dat je meteen weet wat morgen één van je drie belangrijkste dingen wordt.
Hoe vaker je dit doet, hoe makkelijker het wordt om te zien: dit verdient vandaag mijn aandacht en dit mag wachten.Kies elke dag opnieuw je drie belangrijkste dingen uit je lijst.
En zorg dat jij zelf er één van bent.
